 |
 |
|
|
 |
Tom G. (19 jaar)
Terwijl mevrouw Prudon van HR Media probeerde mij te bereiken had ik al opgevangen dat deze DVD gemaakt zou worden. Dus nam ik contact op met haar om er meer over te horen. Ik ben altijd erg bereidwillig om mee te werken aan dergelijke projecten. Na een paar mails kwam ze bij ons thuis en vond er een gesprek plaats. Het hele gezin stemde in om mee te doen aan de opnames. Ik vond het best spannend om gefilmd te worden al heb ik er wel ervaring mee. Mij ouders en broer waren ook best gespannen maar volgens mij is alles goed verlopen. Ik heb altijd behoefte aan voldoening en die heb ik van dit project zeker gekregen! Hoe het nu met mij gaat…..? Ik ben druk bezig met mijn opleiding tot informatie dienstverlener, bibliothecaris MBO niveau. Dit is de eerste opleiding waar ik zoveel plezier in heb. Door de ambulante begeleiding loopt het allemaal erg goed. Daar heb ik toch wel erg veel baat bij. De combinatie werken en naar school gaan en een dag vrij voor mijn studie is erg goed voor mij. Er is ook genoeg structuur aanwezig en er worden goede afspraken gemaakt. Sociale contacten staan even op een lager pitje omdat ik het erg druk heb. Gelukkig heb ik wat goede en betrouwbare contacten waar ik op kan bouwen. In het weekend ga ik nog wel eens uit maar niet elke week. Vooral omdat je dan de zondag een beetje weg gooit. Mijn gemoedstoestand wordt er niet beter op.
Aan het begin van mijn vorige grafische opleiding moest ik een website oprichten en heb ik NAH Jongeren opgericht wat later echt de lucht in is gegaan. Hier is een plek voor jongeren met niet aangeboren hersenletsel en hun omgeving. Om te praten over alles wat met hersenletsel te maken heeft en daarnaast ook over ‘gewone dingen’. Dit is iets wat ik een beetje gemist heb in mijn begin jaren met hersenletsel en daarom heb ik het opgericht! Jullie zouden gewoon eens een kijkje kunnen nemen op de website nahjongeren en het nahjongeren-forum Door de verschillende verhalen met toch overeenkomsten krijg je veel herkenning onder de leden van het forum en dat is een positief iets. Er wordt open gepraat over beperkingen. De afgelopen jaren ben ik erg actief geweest op het gebied van Niet aangeboren hersenletsel. Niet alleen door te werken aan mijzelf en mijn beperkingen maar ook om het meer naam te geven. Omdat het de wereld ze onwetend is op het gebied van NAH. Mijn doel was meer begrip krijgen voor mijzelf en de doelgroep. Het is echt van belang dat er meer gepraat wordt en jongeren met niet aangeboren hersenletsel een plek krijgen in deze maatschappij. Want ik weet ze vechten er hard voor! Een dag in mijn hoofd Een
dag in mijn hoofd |
 |
|
|
© 2006 HRmedia |
|
Toen
ik tien jaar geleden voor dit project meedeed aan ‘Ze zeggen dat
ik zo veranderd ben’, wist ik nog niet dat er een vervolg zou
komen. Maar omdat deze DVD het min of meer vastlegt vond ik het meteen
een geweldig idee.
Ik
schrijf erg graag over dingen die ik denk en voel en heb daar een beetje
mijn weg in gevonden. Voor het blad Cerebraal schrijf ik columns, interviews
en gedichten. Dit heeft een dubbele functie. Het is in de eerste plaats
goed voor mijzelf om dingen te verwerken, dat zouden anderen ook eens
kunnen proberen!(weet dat dit veel gebeurt). Daarnaast kunnen anderen
er herkenning uit halen en dat is altijd fijn denk ik. Dit gaat natuurlijk
ook op voor de DVD.